Share | หลังจากเผชิญกับอุทกภัยครั้งใหญ่มานานเป็นเดือน สถานการณ์ในหลายพื้นที่ก็เริ่มคลี่คลาย เริ่มจากนครสวรรค์ ลพบุรี สระบุรี พระนครศรีอยุธยาและกรุงเทพฯ ในบางพื้นที่อาจจะมีน้ำท่วมขังอยู่บ้างหรือระบายออกได้ช้าแต่ในที่สุดก็จะคืนสู่สภาพปกติได้ภายในเดือนถึงสองเดือนนี้ ภัยธรรมชาติทำให้เราได้คิดว่าสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่สุดในการเอาตัวรอดคือ"สติ" คนที่คุมสติได้ดีที่สุดจะเข้าใจสถานการณ์แล้วตัดสินใจได้ว่าจะหนีหรือปรับตัวอยู่กับน้ำ การเสพข่าวสารนั้นดีในแง่ที่ทำให้รู้เท่าทันสถานการณ์ แต่ข้อเสียคือหากท่านขาดการไตร่ตรองก็จะตื่นตระหนกและขาดสติจนเป็นผลเสีย ในบางกรณีอาจทำให้ถึงแก่ชีวิต เมื่อน้ำท่วมนั้นเรารู้ได้จากสื่อว่าเมื่อไร ที่ไหน ช้าหรือเร็วแค่ไหนและรู้แม้แต่ว่าระดับน้ำจะสูงเท่าไร การมีเวลาทำให้ท่านตัดสินใจได้ว่าจะเตรียมตัวอย่างไร จะย้ายเต้าเสียบสายไฟ ย้ายเฟอร์นิเจอร์ รถยนต์และอื่นๆ หรือแม้แต่จะอพยพไปอยู่ในที่ปลอดภัยหากประเมินแล้วพบว่าอาจถูกตัดขาดจากโลกภายนอก อาจไม่สามารถติดต่อกับใครได้หากถูกตัดน้ำ/ไฟฟ้า ถ้าประเมินแล้วพบว่ามีแต่ทางเสีย การเอาชีวิตรอดไว้ก่อนจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ทรัพย์สินเสียหายก็ยังซื้อใหม่ได้เอาชีวิตรอดได้นั่นคือการรักษาต้นทุนไว้ต่อยอดได้ในภายหลัง แต่ถ้าตัดสินใจว่าจะอยู่ก็ต้องมีการเตรียมตัวให้ได้ระดับหนึ่ง ต้องมีพาหนะเช่นเรือหรือรถยนต์ยกสูงเพื่อเดินทางไปทำงาน จับจ่ายซื้อข้าวของ เพื่อไปรักษาตัวหากเจ็บป่วย เมื่อตัดสินใจว่าจะอยู่ก็ต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ อย่าหวังว่าจะมีคนเอาถุงยังชีพมาส่งได้ทุกวันเพราะจำนวนคนเดือดร้อนกับคนช่วยนั้นต่างกันมาก ขณะที่คนบางคนก่นด่าทหารว่าขับรถช้า เข้าไปช่วยไม่ทั่วถึงนั้นพวกเขาไม่รู้เลยว่าทหารห้าหมื่นต้องดูแลคนประสบภัยถึงสิบล้านซึ่งต่อให้เทคโนโลยีทันสมัยแค่ไหนก็ไม่มีทางทั่วถึง ดังนั้นเมื่อประสบภัยท่านจึงมีทางเลือกแค่สองทางคืออพยพหรือปรับตัวอยู่กับน้ำให้ได้โดยพึ่งพาความช่วยเหลือให้น้อยที่สุด การไม่ยอมรับตัวเฝ้าแต่คอยความช่วยเหลือนั้นรังแต่จะเป็นภาระต่อคนอื่นๆ ไม่ได้เกิดผลดีต่อใครเลย น้ำท่วมแล้วก็ลดครับมันไม่ได้อยู่กับเราตลอดชีวิต ต้องมีสติและความหวังเท่านั้นจึงจะผ่านพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปได้ อีกเรื่องที่เราใคร่ตั้งข้อสังเกตคือซีเกมส์ที่เพิ่งจบลงไป ซึ่งดูราวกับว่าแต่ละชาติจะพยายามกวาดเหรียญทองไปให้ได้มากที่สุดโดยไม่สนใจเลยว่าได้มันมาอย่างไร พฤติกรรมที่เหมือนๆ กันของเจ้าภาพคือการบรรจุกีฬาพื้นบ้านที่ใครๆ เขาเล่นกันไม่เป็นไว้เพื่อให้ชาติตนได้เหรียญทองในกีฬานั้น แล้วคนไทยเราก็ถูกชักจูงโดยสื่ออย่างผิดๆ ให้สนใจแค่ "จำนวน" มากกว่า "คุณภาพ" ของเหรียญทอง ถึงเวลาแล้วหรือยัง? คิดกันใหม่ได้หรือยังว่าควรมาสนใจกีฬาสากลที่จะเอาไปชิงชัยกันในโอลิมปิก? พัฒนาคุณภาพกีฬาสากลเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องเพื่อให้แกร่งพอจะชิงชัยกับชาติอื่นๆ นอกอาเซียนได้ ไม่ใช่มุ่งกวาดเหรียญทองซึ่งรวมเอากีฬาพื้นบ้านที่เจ้าภาพเก่งอยู่ชาติเดียวเข้าไปด้วย เป็นเช่นนี้แล้วความภูมิใจในชาติจะอยู่ตรงไหน? หรือหากเต็มใจจะหลอกตัวเองไปเรื่อยๆ ก็ตามใจ ใครทำอะไรก็ย่อมรู้อยู่แก่ใจ ปีนี้น้ำท่วมหนัก แต่ปีหน้าล่ะจะเป็นอย่างไรพวกเราเตรียมตัวกันไว้บ้างหรือยังครับ โปรดอย่าลืมว่าสิ่งสำคัญที่สุดเมื่อเผชิญภัยพิบัติคือ"สติ" ขอให้ทุกท่านจงมีสติที่มั่นคงและไตร่ตรองสิ่งใดๆ ด้วยเหตุผลด้วยตรรก แล้วท่านจะพบความจริงข้อหนึ่งว่าชีวิตที่ดำรงอยู่ด้วยสตินั้นมันไม่ได้ลำบากอย่างที่คิดครับ ไฟติง ฟอลคอน